fbpx
Search here...
TOP
Persoonlijk

Wat te doen met je overleden huisdier?

Een tijd geleden heb ik afscheid moeten nemen van onze kat, die inmiddels 16 jaar bij mij was. Misschien denk je, het is maar een kat. Zo dacht ik ook hoor, tot ik mijn eigen beestje moest laten inslapen. Het was niet zomaar een dier. Hij was er altijd in een van de moeilijkste periode uit mijn leven: de pubertijd. Met hem heb ik heel veel dingen in mijn leven gedeeld, die ik niet met een ander deelde. Daarom was het heel zwaar om afscheid te moeten nemen. Ik vertel je hoe ik afscheid nam, welke andere opties er zijn en helemaal onderaan (voor wie het wil lezen) vertel ik over mijn Dikkie.

Zelf begraven

Daarna moet je kiezen wat je gaat doen met het lichaam van je overleden huisdier. Je kunt het meenemen, zodat je het kunt begraven bijvoorbeeld. Maar mag je het lichaam van jouw overleden dier zomaar ergens begraven? Nee, dat mag niet. Er zijn bijvoorbeeld speciale begraafplaatsen voor dieren. Dit kost per jaar zo tegen de € 100,- euro. Afhankelijk van het dier dat je wilt begraven. Je kunt het ook in je tuin begraven. Dit mag overigens alleen als jij de grond zelf hebt gekocht. Huur je jouw huis, dan is deze optie uitgesloten. Je mag een dier ook niet zomaar ergens begraven in een bos. Als ze je betrappen, kun je een hoge boete krijgen.

Wij hebben Dikkie meegenomen naar huis. De kinderen konden zo ook nog even afscheid nemen. Hij was in zijn favoriete slaappositie heengegaan, dus hij zag er heel mooi uit. Mijn man heeft snel een kistje in elkaar getimmerd en de kinderen mochten hem versieren. Ze gaven hem nog wat speelgoed mee en nadat we vonden dat we er lang genoeg naar hadden gekeken, ging de kist dicht en begroeven we hem in onze achtertuin.

Cremeren

Je kunt ervoor kiezen om je huisdier te laten cremeren. Er zijn drie verschillende manieren: individuele crematie, collectieve crematie en anonieme crematie. Bij individuele crematie wordt je huisdier apart gecremeerd. Bij collectieve crematie wordt je huisdier met een groepje van ongeveer 6 andere gelijksoortige huisdieren gecremeerd en bij anonieme crematie wordt je huisdier gecremeerd met een stuk of 15 (andere) dieren. Dit kan ook wat langer duren, omdat ze pas cremeren als ze dit aantal dieren bij elkaar hebben. In deze laatste twee gevallen ontvang je geen asresten, maar bij collectieve crematie strooien ze wel het as uit. Alleen bij individuele crematie ontvang je dus een urn met het as van jouw dier. Je kunt deze thuis neerzetten of je kunt hem bij een begraafplaats neerzetten, daar zitten dan weer kosten aan verbonden.

Destructie

Je kunt je huisdier ook achter laten bij de dierenarts voor destructie, maar weet jij eigenlijk wel wat er met je dier gebeurt als je kiest voor destructie? De dierenarts zal in eerste instantie je huisdier opslaan, tot er genoeg andere dieren zijn die ook voor destructie gaan. Het destructiebedrijf komt meestal één keer per week de dieren ophalen, dus worden ze allemaal in grote metalen bakken opgeslagen. Je huisdier wordt daarna bij de destructor met alle verzamelde dieren (ook landbouwdieren) gebroken, gepasteuriseerd en gesteriliseerd. Dit wordt daarna eigenlijk verwerkt tot brandstof voor het opwekken van energie. Je dier wordt dus niet in een oven gedaan met andere dieren, maar komt eigenlijk in een grote shredder terecht. Als je besluit je dier voor destructie achter te laten bij de dierenarts, zit hier vaak ook een prijs aan.

Dikkie († 09/01/2019)

Dikkie. Zo heette hij. Ik weet nog goed dat ik hem voor het eerst zag. Ik was 17 en ik stond in mijn achtertuin een sigaretje te roken. Ineens stond hij daar: een dikke, grote, rode kater. Hij zag er best bruut uit. ‘Psstt psstt kom maar poes!’ Ik stak mijn hand naar hem uit en hij kwam dichterbij. Ik mocht hem aaien en we rookten “samen” een sigaretje. Toen ik klaar was knuffelde ik hem nog even en ging weer naar binnen. Hij verdween weer. Het volgende sigaretje kwam hij weer opdagen en uiteindelijk verliet hij mijn tuin niet meer. Hij bleef buiten voor het raam wachten tot ik weer naar buiten kwam.

Het werd koud buiten en ik vond het zielig dat hij daar alleen in de kou zat, dus liet ik hem naar binnen. In mijn huis en in mijn hart. Hij koos mij en ik koos hem. Ik noemde hem Dikkie. Hij leerde mijn vriendjes kennen en zag hoe ze mijn hart braken of ik die van hen, zag me uit huis gaan om te gaan samenwonen en hij zag me weer terug komen. Hij maakte alle ellende mee, die er thuis aan de gang was en hij was er voor me op dat moment. Ik wist op dat moment niet dat hij ooit mijn man en kinderen zou leren kennen, maar ook dat deed hij. Hij was er altijd, maar hij werd oud en ziek.

Op 9 januari 2019 was het tijd. Ik pakte resoluut mijn telefoon en belde om 08.30 uur de dierenarts. Hij moest vandaag in worden geslapen, voordat mijn oudste van school kwam. We keken het al te lang aan. Hij was zwaar vermagerd, deed zijn behoeftes alleen nog maar in de speelhoek van de kinderen, stonk een uur in de wind en hij werd blijkbaar ook dement. Hij moest inmiddels ook minimaal 18 jaar zijn, dus dit was genoeg geweest voor hem. Om 09.20 uur kon ik terecht en werd mijn vriendje uit zijn lijden verlost.

Lees ook: Mijn hart ligt voor altijd in de jaren 90

Mom on Top

Kimberley

Owner Mom on Top | Mom of two boys | Fitness | Health | Momlife

«

»

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: