Search here...
TOP
Persoonlijk

Obstacle Run Alphen 2019

Normaal gesproken tel ik dit soort events maanden van tevoren al af, net zoals Mud Masters vorig jaar, maar door de drukte ben ik het helemaal vergeten en ineens was hij daar: de Obstacle Run in Alphen aan den Rijn! Afgelopen zaterdag liepen we de 8 kilometer en overwonnen we 40 obstakels! Helaas was er niet voor iedereen een goede afloop..

Storm, regen en alles werd afgelast

De weersverwachtingen waren erg slecht van tevoren. Eigenlijk was het niet zeker of het wel door zou gaan. Regen, storm, alle festiviteiten rondom het Zomerspektakel werden afgelast. Ik kreeg er best wel stress van, want ik hou niet van onwetendheid. Sowieso maakte ik me ook druk over het feit dat het zulk rotweer was en we heel veel in het water zouden moeten lopen. De run bleek toch door te gaan en wij als startgroep Sierra mochten om 14.30 uur starten met 8 kilometer.

Team Mom in Balance

We liepen naar het startvak en overal was modder. Grappig dat je op dat moment heel voorzichtig erdoorheen stapt, terwijl je weet dat je straks kopje onder in de modder gaat. Wat een stelletje tutjes zijn we ook. Ik deed mee met de meiden van Mom in Balance. Het is al ruim een jaar geleden dat ik mijn laatste workout daar gaf en inmiddels zijn er ook veel meiden gestopt met trainen daar, maar ook die meiden waren erbij. Zo leuk om elkaar weer te zien en te spreken alsof je elkaar vorige week nog zag! Bij het startvak kregen we een opzwepende warming-up en toen was het los! YEAH!! Om het startvak te verlaten, moest je als eerst over een muur klimmen. LET’S GO!

Obstacle Run Alphen: 40 obstakels in 8 kilometer

We begonnen in de regen en de eerste obstakels moesten we door de sloten doen. Mijn God wat was het koud! Maar gewoon doorgaan, niet zeuren! We kwamen diverse monkey bars tegen, muren in allerlei vormen en materialen, hooibalen, we moesten tijgeren, zwemmen, klimmen in touwen en nog veel meer! Ik had het zo koud, zo koud! Maar ik vond het zo enorm gaaf! Mijn wekelijkse trainingen bij Jworxout wierpen hun vruchten af! Je had bijvoorbeeld de Ringtube. Een soort monkey bar die je moest afleggen met twee ringen. Iedere keer moest de ring op de volgende haak plaatsen om je zo naar voren te bewegen. Die kon ik bijna helemaal! De laatste haak had ik gemist en toen viel ik eraf. De touwen in klimmen ging ook lekker!

Bron: Obstacle Run Alphen

Deze houten zijwaartse monkey bar ging me alleen de eerste goed af. Mijn armen waren op, we waren bijna op het eind en ik begon te verkrampen. Maar ik vind deze obstakels zo enorm gaaf! Je zal me nooit aan een gewone hardloopwedstrijd zien meedoen, want dat vind ik niet zoveel aan, maar obstakel runs zijn zo enorm leuk! Het enige wat ik altijd wel een ding vind is het water. Ik heb namelijk watervrees, maar ik kan me er op de een of andere manier in zo’n run er overheen zetten. Goed gevoel!

Bijna bij de finish

We kwamen uiteindelijk steeds dichter bij de finish. We hielpen mekaar over obstakels heen en bleven als team vlak bij elkaar in de buurt. Zo leuk en fijn! De finish was een grote waterglijbaan die je af moest. Het laatste obstakel. Maar het waaide en het zeil dat over de glijbaan gespannen was, waaide meters omhoog. Ik vroeg me eigenlijk al af of dit wel zo veilig was? Maar goed, je denkt dat de organisatie er wel verstand van heeft en de eerste vier dames gleden naar beneden. Ik hoorde gegil en ik dacht eerst dat het was omdat ze zo blij was dat ze over de finish was, maar het was een gil van pijn. Een van de meiden bleef met haar voet in het zeil hangen en brak haar scheenbeen.

Wat een enorme domper! Het laatste obstakel en dan gaat het fout. Ik vond het ook wel een beetje amateuristisch opgezet. Je krijgt wel veel meer obstakels hier bij de Obstacle Run Alphen dan bij Mud Masters, maar bij Mud Masters was er betere toezicht en stond veiligheid iets meer voorop. Bij de obstakels waarbij je vanaf de kant het water in moest glijden zaten allemaal stenen en takken, dus ik haalde bij de eerste sliding al mijn hele broek open bij mijn bil. In het water staken ook allemaal takken uit de kanten, die ik over mijn scheenbenen voelde gaan. Dit was bij Mud Masters wel beter geregeld. Achteraf natuurlijk makkelijk zeggen, want als ze haar been niet had gebroken was het waarschijnlijk anders geweest.

Een hele overwinning

Ondanks die domper en het feit dat er dingen beter konden, was het een enorm gave ervaring. We hebben er 2,5 uur over gedaan uiteindelijk en konden daarna onze droge, warme kleding aan en een massage nemen. Ten minste, dat dachten we, want de mensen van de massagetent waren al naar huis. Haha! Nouja het was in ieder geval echt heel tof en volgend jaar ga ik weer, met een betere broek aan en dan voor de 12 kilometer!

Kimberley

Owner Mom on Top | Mom of two boys | Fitness | Health | Momlife

«

»

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: