Search here...
TOP
Persoonlijk

Mama van zeven: Mijn kinderen zijn niet zielig..

Ik ben Annemarie, getrouwd met Maarten. Samen hebben we zeven kinderen.  Jim (2000) Sam (2001) Julia (2003) Guus (2009) Saar en Suus (2013) Jet (2017).  Naast het runnen van ons gezin, schrijf ik op mijn Instagram account @mammavanzeven, op humoristisch en eerlijke wijze over het ouderschap. Dus ook over de minder fraaie kanten van het ouderschap. Niet oetsiekoetsielief, Zwitsel zacht of uberschattig maar hard, rauw en eerlijk. Een kijkje in mijn gezin met zeven kinderen, waar iedereen zo zijn oordeel over heeft.

Niet in een hokje te stoppen

Als ik vertel dat ik zeven kinderen heb, zie je mensen schrikken. De ene helft verwacht een zwaar gelovige vrouw in broekrok en haar kinderen in zelf genaaide jurken van dezelfde stof, die netjes in het gareel lopen. De andere helft denkt aan een moeder met een blubberbuik in huispak voor de tv met rondrennende, gillende kinderen en uitpuilende wasmanden.

Nee, ik voldoe niet aan de verwachting die mensen hebben bij een moeder van een groot gezin. Gaat ook niet gebeuren. Dat ik altijd een tuinbroek draag heeft niks te maken met mijn grote gezin. Wel met slechte smaak. In bepaalde gedeeltes van Nederland zullen gezinnen inderdaad zo groot zijn vanwege geloofsovertuiging. En aangezien niet iedereen de gave heeft een groot gezin te leiden, zullen er ook gezinnen tussen zitten waar het elke dag een puinhoop is. Maar er zijn ook gewoon grote gezinnen die net zo zijn als ieder ander gezin. Gewoon iets er net tussen in. Gewoon normaal. En dat is precies wat wij zijn.  

Het is als een bedrijf runnen

Het maakt niet uit hoeveel kinderen je hebt, uiteindelijk is een gezin als een klein bedrijf en zo moet je het ook behandelen. Alleen mijn personeelsbestand bestaat uit 7 man, en die zijn de komende 18 jaar aan mij verbonden. Om de dag in goede banen te leiden, hebben we een strak schema. Een groot schoolbord met alle haal- en brengtijden van sport en andere activiteiten zorgt ervoor dat iedereen weet waar hij of zij wordt verwacht. Alles heeft hier zijn vaste tijden en consequenties, dus klokslag 18.00 gaan we avondeten en ongeoorloofde laatkomers vinden de hond in de pot. Op is op.

Een gezonde relatie is belangrijk

Na het eten brengen we gezamenlijk de kleintjes naar boven en is het tijd voor de grotere kinderen. Pas als die op bed liggen is het tijd voor ons, trekken we een fles wijn open en bespreken we de dag. We vinden het belangrijk om bewust tijd voor elkaar vrij te maken. Want door onze drukke agenda’s komen we anders gewoon niet aan elkaar toe. Uiteindelijk is een gezonde relatie tussen de ouders het mooiste wat je je kinderen kunt geven. Een goed huwelijk zit hem niet in grote cadeaus, bioscoopbezoekjes of romantische etentjes. De agenda is immers al vol genoeg. Het hoeft echt niet zo moeilijk. Het is vaak de gedachte die telt. Dus een glaasje wijn en even echt naar elkaar luisteren is al meer dan genoeg.

Voordat we zelf naar boven gaan is het huis aan kant en de tafel voor de volgende ochtend gedekt. De lunchtasjes staan klaar en de was is gevouwen en gestreken. Alles staat klaar voor de volgende dag. Niets wordt aan het toeval overgelaten. En toch gaat het hier ondanks mijn zorgvuldige planning echt niet altijd goed. Als er griep uitbreekt zijn er dagen dat ik achter de feiten aanloop en mijn zorgvuldig geplande maaltijden voor mezelf voornamelijk bestaan uit korsten brood met restjes pindakaas en overgebleven prak van de allerkleinste. Maar ook dan is van chaos geen sprake.

De kinderen leren van elkaar

Veel mensen vinden het zielig voor mijn kinderen dat ze in een groot gezin opgroeien.  Dat vind ik wel eens jammer.  Juist omdat we met zovelen zijn, hebben we samen ook veel lol, kunnen ze zichzelf of elkaar vermaken, leren ze van de grotere kinderen, helpen ze meer en zijn ze tolerant naar elkaar en anderen. Maar ook ik ben onderhand een expert in het verzorgen van baby’s, dus dat betekent minder stress en meer tijd om van mijn kinderen te genieten. Als moeder heb ik het drukker maar ook een stuk makkelijker gekregen. Er is werkelijk geen kind bij ons in huis dat zijn bord niet leeg eet, zijn troep laat slingeren of de korstjes laat staan. Onze kinderen voeden elkaar namelijk onopgemerkt voor een groot gedeelte op. De kleintjes leren spelenderwijs van de grote kinderen hoe het hoort en moet. Daarnaast heb ik altijd een babysitter en het nest raakt nooit leeg.

Er zijn ook minder leuke kanten

En ja er zijn ook nadelen. De drukke thuissituatie vraagt naast veel flexibiliteit en incasseringsvermogen van alle gezinsleden ook om duidelijke regels en schema’s. Ze delen kamers, dragen elkaars kleding af en moeten de  aandacht en de schaarse ruimte met elkaar delen. De oudsten balen soms flink, omdat ze niet fatsoenlijk huiswerk kunnen maken door het gegil van de jongste.

Ook financieel hebben we na de komst van elke baby een stapje terug moesten doen.  Dat is inderdaad soms weleens niet zo leuk.  Maar vooral dat is de beste levensles die je kinderen mee kunt geven. Dat het leven is niet altijd leuk is. Als je groot gebracht wordt door ouders die alles wat eventueel niet leuk voor je zou kunnen zijn voor je oplossen of van je weghouden, ben je later zeer slecht bewapend tegen niet leuke collega’s, niet leuke opdrachten, niet leuke opmerkingen, niet leuke beoordelingen, niet leuke relaties of welke niet leuke situatie dan ook. En dat……dat is pas echt zielig….

Lees ook: 7 dingen die kunnen wanneer je geen baby meer in huis hebt

Kimberley

Owner Mom on Top | Mom of two boys | Fitness | Health | Momlife

«

»

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: